Loading…

تجارت و توسعه پایدار میگو پرورشی آسیا

در اهمیت سهم آسیا در تولید میگوی جهانی هيچ بحثي  نيست: در سال ۲۰۱۳، این قاره ۸۵ درصد از تولید میگو پرورشی و ۷۴ درصد از صيد  میگو وحشی جهانی را به خود اختصاص داد. علاوه بر این، در سال ۲۰۱۱، آسیا ۶۲ درصد از حجم صادرات میگو جهانی را به ثبت رسانيد (FAO 2015) . در پرتو سلطه آسیا در بخش میگو، به جنبش غذاهای دریایی پایدار به مزارع آسیایی و شیلات اين منطقه نيز بايد توجه ويژه اي شود.

shrimp-hunting
 این مطالعه، توسط سازمان مشارکت شیلات پایدار (SFP) انجام شده و با هدف درک بهتر پویایی بازار،  مشکلات مربوط به پایداری با تمركز بر میگو آسیا و تلاش برای پر کردن شکاف در اطلاعات عمومی موجود در هر دو سطح ملی و استانی است.  ما  10 كشور آسیایی را تجزیه و تحلیل قرار داديم كه در ذيل به ترتیب نزولی حجم تولید بيان مي شوند: ۱- چين ۲- تايلند ۳- اندونزي ۴- هندوستان ۵- ويتنام ۶- مالزي ۷- فيليپين ۸- ميانمار ۹- بنگلادش ۱۰- كامبوج

 چرا باید پرورشی میگو یک اولویت باشد؟    
– ارزش بالا.        
-مصرف زیاد: در جهان بزرگترین وارد کننده غذاهای دریایی، آمريكا است كه بیشترين سرانه مصرف غذاهای دریایی آن میگو مي باشد.           

دامنه گسترده ای: یک سوم از جهان (۶۵کشور) مزارع میگو دارند، با میلیون ها شغل مرتبط.          
-رشد سریع: پرورش میگو است به سرعت در حال      
گسترش مي باشد و اين صنعت به ارزش ۱۹٫۴ میلیارد دلار در سال  2012 بيان مي شود.   
– مشکلات بزرگ: بیماری، صید بی رویه گونه هاي دريايي، تولید خوراک، تخریب جنگل های حرا و شیوه های توليد سنتي تمام نگرانی های صنعت پرورش  میگو مي باشد.

در حالی که مطالعه کامل تولید میگو دريايي و پرورشی نشان دهنده اهمیت رو به رشد   آبزی پروری در بخش میگو و صنعت غذاهای دریایی بزرگ است. آبزی پروری شروع به دست آوردن سهم قابل توجهی از تولید میگوی جهانی در سال  1980 نمود و در سه دهه بعد از آن باز برداشت دريايي بيشتر بود. از سال ۲۰۰۷ سال به سال سهم بیشتری از بازار را گرفت تا جايي كه در سال ۲۰۱۳ تولید میگوی پرورشی به میزان ۴٫۴۵ میلیون تن، در مقایسه با ۳٫۴ میلیون  صيد دريايي پيشي گرفت.

تولید و سهم صادرات جهانی اين قاره از حضور شش كشور در ده صادركننده برتر خبر مي دهد.  كه در جدول ذيل ملاحظه مي فرمائيد.

مقایسه حجم واردات سالانه میگو       
سه منطقه اصلی واردات و نسبت جهانی واردات میگو     
برای سال هاي ۲۰۰۹، ۲۰۱۰و ۲۰۱۱ مشاهده مي كنيد. همچنين وارد کننده پیشرو هر منطقه،  نیز نشان داده مي شود، ایالات متحده بيشترين وارد كننده میگو در جهان است، در حالی که اروپا بزرگترین بازار جهاني برای میگواست(FAO 2015).

از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ بيماري EMS مزارع زيادي را در جهان از جمله كشورهاي آسيايي را در برگرفت. توليد ميگو در سال ۲۰۱۲ نسبت به ۲۰۱۳ ، ۱۳ % كاهش افت داشت (Sackton 2015b)..

روش

در بررسی زنجیره تامین جهانی برای میگو با برخی از چالش های خاص روبرو مي شويم: اولین و مهمترین آن، بازار بوده كه بسیار ناهمگن است. پرورش دهنده، مزارع و فراوري كننده در ۱۲۳  کشور حضور دارذد و مجموعه ای از گونه ها و محصولات متنوع را تولید مي كنند. كه اين موضوع یک مشکل برای جنبش پایداری غذاهای دریایی است.

آمار صادرات جهاني نشان مي دهد كه اغلب گونه های متعدد، و همچنين تولید ميگو دريايي و پرورشی نیز به طورکلی با هم گروه بندی مي شوند. همانطور بسیاری از کشورهای تولید کننده میگو پرورشي پیشرو، که اکثر آنها در آسیا واقع شده اند، نیز آمار توليد دريايي و پرورشي را منفك نمي كنند و یا به FAO گزارش نمي دهند.

این مطالعه با هدف رسیدگی به این چالش ها شامل نا همگوني بازار و در دسترس بودن داده ها با
 تمرکز بر یک منطقه مجزا و فراتر از داده های ملی منتشر شده و با كمك کارشناسان محلی در
جمع آوری آمار تولید، تجارت، و اطلاعات پایداری در مقیاس استانی انجام گرديد.

برای به دست آوردن اطلاعات ما کارشناسان را تشویق به  بازدید از کارخانه فرآوری و ماهیگیری وآبزی پروری در استان مورد  نظر مي كنيم.

نتايج:
تلفیقی ازآمار تولید و تجارت  برای  10 کشور (جدول ۲) داده هاي  ذيل را به همراه داشت:
· آبزی پروری شامل سهم فزاینده ای از تولید میگوی آسیا شده، به طوري كه جمعا  58٪ از تولید این  10 کشور در سال ۲۰۱۳ را به خود اختصاص داده است.)شکل ۱)
· تولید میگو پرورشي بیش از  34 ٪ در این کشورها از سال  2013-2009 رشد کرده است، با افزایش میگوي پا سفيد (Penaeus vannamei)  در تولید چهار کشور (ویتنام، هند، اندونزی و چین) رشد به ۷۱ درصد مي رسد.

 

-بخش قابل توجهی (۴۹ درصد) از کل تولید میگو کشورها در بازار داخلی باقی مانده است. 

 -با وجود رشد تقاضای داخلی برای میگو، بازارهای غربی هنوز هم مقصد میگو آسیا است. از ۳۴ درصد صادرات اين كشورها، ۸۷٪ این حجم توسط مزارع عرضه شده است.
 -تایلند، قبلا از صادر کنندگان بزرگ میگو در جهان بود، اما
EMS ضرر و زیان زيادي به آنها وارد نمود و رقبايي همچون ویتنام، چین، و هند پیشی گرفتند با این وجود، بازیابی قوی از صنعت میگو تایلند، در حال انجام است.

 

– در حالی که EMS بر تولید بسيار مؤثر بود، در حال حاضر ویتنام رهبر جهان درصادرات میگو و به خصوص ميگوي پرورشی از سال ۲۰۱۳ است.

-كشورهايي که سرمایه گذاری در مقیاس بزرگ براي پرورش میگو پا سفيد انجام ندادند همانند بنگلادش، مالزی، کامبوج، فیلیپین و میانمار تلاش کردند در بازار بین المللی با كشورهايي كه ۵۰۰ میلیون دلار یا کمترمیگو سالانه خود را صادر مي كنند رقابت نمايند و بیش از نیمی از میگو های خود را در کشور برای مصرف داخلی نگه دارند.     
 
– اما چهار کشور ویتنام، تایلند، هند و اندونزی  سرمایه گذاری بزرگي در پرورش ميگو پا سفید میگو انجام دادند و بیش از نیمی از تولید میگو خود را صادر كرده به طوري كه ارزش صادرات آنها بیش از ۱ میلیارد دلار رسيد.

چین یک کشور استثنایی است که در آن هر دو زمينه پرورش میگو پا سفيد سرمایه گذاری كرده است و هم  88 درصد از تولید میگو را برای مصرف داخلی نگه می دارد. این نشان دهنده تقاضاي فوق العاده برای میگو در بازار چین است.

تنها بخش بسیار کوچکی (۱-۱۱ درصد) از تولید میگوی هفت كشور بزرگ تولید کننده آسيا تحت روش BAP،
شورای نظارت پرورش (ASC) و  یا استاندارد جهانيGAP  مي باشد. در سطح جهانی، تنها ۵٪ حجم میگو در مزارع  داراي گواهی پرورش مي يابد، كه بسياري از مزارع بدون گواهي (۸۳%) در آسيا حضور دارند. شكل

نتیجه گیری        
نقشه مزارع مجاور، موسوم به "مناطق آبزی پروري" تهيه شد تا سهم اثرات زیست محیطی و تهدید بیماری ها با توجه به منابع آب مشترک مشخص شود.

بنابراین، شیوه های مدیریت منطقه ای لازم است تا از نگرانی هایی که این مناطق با آن  روبرو هستندجلوگيري به عمل آيد.       
 SFP صنعت غذاهای دریایی را به کار با تولید کنندگان محلی برای تسريع پروژه های بهبود پرورش میگو تشویق می کند و اجرای استراتژی های مدیریت منطقه ای را توصيه مي كند.

-صنعت را بايد به استفاده از منابع ترجیحا داراي اجرای استراتژی مدیریت منطقه ای تشويق نمود.     
 
همچنين منابع تشويق شوند از مزارع که از برنامه BAP، ASC و یا  Global GAPپيروي و گواهي دريافت نمايند هر چند که این گواهی نامه در حال حاضر بهبود تنها در مزرعه را نشان می دهد ، و در مقياس ناحيه اي كاربردي ندارد

 

نام كشور

جمع توليد وزن زنده

سال

ارزش  صادرات

نسبت صادرات پرورشي: دريايي (حجم)

ويتنام

۸۰۶٫۹۶۰

۲۰۱۳

۳٫۱ ميليارد دلار

۸۸:۱۲

هندوستان

۷۴۳٫۷۹۸

۲۰۱۳

۳ ميليارد دلار

۸۲:۱۸

چين

۳٫۵۶۰٫۸۷۱

۲۰۱۳

۲٫۲ ميليارد دلار

۸۵:۱۵

تايلند

۳۷۶٫۳۳۹

۲۰۱۳

۲٫۱۶ ميليارد دلار

۹۹:۱

اندونزي

۵۴۷٫۹۳۴

۲۰۱۲

۱٫۳ ميليارد دلار

۹۷:۳

بنگلادش

۲۴۱٫۱۱۷

۲۰۱۴

۵۰۰ ميليون دلار

۸۹:۱۱

مالزي

۱۵۹٫۶۳۰

۲۰۱۳

۳۵۵ ميليون دلار

۵۰:۵۰

ميانمار

۱۰۱٫۴۰۹

۲۰۱۳

۶۲ ميليون دلار

۱۸:۸۲

فليپين

۷۰٫۹۵۳

۲۰۱۲

۶۷٫۵ ميليون دلار

۹۰:۱۰

كامبوج

۸٫۳۶۰

۲۰۱۴

۵ ميليون دلار

۱:۹۹

جمع كل

۶٫۶۱۷٫۳۷۱

(۲۰۱۲-۲۰۱۴)

۱۲٫۷۵ ميليارد دلار

۸۷:۱۳