اعتماد 24 ساعته Businext سرویس دهنده!

ماهی پمپانو طلایی در بازارهای جهانی روندها، چالش‌ها و مسیرهای آینده برای بخش (صنعت) ماهی پومپانو طلایی

ماهی پمپانو طلایی در بازارهای جهانی روندها، چالش‌ها و مسیرهای آینده برای بخش (صنعت) ماهی پومپانو طلایی

نویسندگان: Hasan Abdullayev، Sonia Daponte، Zhang Yanxuedan و Shirlene Maria Anthonysamy

اصطلاح « پامپرت طلایی (Golden Pomfret) » در چندین بازار آسیایی و خاورمیانه برای توصیف ماهی‌های دریایی با رنگ طلایی به کار می‌رود که به‌خاطر ظاهر، بافت و طعمشان بسیار ارزشمند هستند. هرچند این اصطلاح می‌تواند به گونه‌های مختلفی اشاره کند، اما از نظر تجاری مهم‌ترین گونه، Trachinotus blochii است (که معمولاً «پامپانو طلایی» یا Golden Pompano نامیده می‌شود، (یک گونه دریاییِ آب‌های گرم از خانوادهCarangidae).

این گونه که با بدن طلایی-نقره‌ای درخشان، شکل فشرده در پهلوها و دهان کوچک رو به بالا مشخص می‌شود، به یک گونه مهم در آبزی‌پروری در بخش‌هایی از آسیا تبدیل شده است. جذابیت آن در نرخ رشد سریع، سازگاری با شوری‌های مختلف و مقاومت در برابر بیماری‌های رایج آبزی‌پروری دریایی نهفته است. تطبیق‌پذیری آشپزی و طعم ملایم و کمی شیرین آن، محبوبیتش را در غذاهای چینی، تایلندی و هندی افزایش داده است، جایی که اغلب کبابی، بخارپز یا سرخ شده طبخ می‌شود. از دیدگاه تجاری، پرورش گلدن پامپانو در دهه گذشته به‌سرعت گسترش یافته است، به‌ویژه در چین، جایی که زنجیره تولید و ارزش از پرورش و تولید خوراک گرفته تا فرآوری، خرده‌فروشی و صادرات به‌طور کامل یکپارچه شده است.

تولید و توزیع جهانی

تولید جهانی پامپانو طلایی در سال ۲۰۲۳ به ۲۹۴,۲۰۶ تن رسید که تقریباً تمام این عرضه از طریق آبزی‌پروری تأمین شده است. چین با تولید بیش از ۲۹۲,۲۶۳ تن، معادل ۹۹ درصد کل تولید جهانی، تولیدکننده بلامنازع این گونه است و ارزش تخمینی آن در مزرعه بیش از ۲.۵ میلیارد دلار آمریکا برآورد شده است. در خارج از چین، هیچ کشت تجاری در مقیاس بزرگ از این گونه وجود ندارد، اگرچه مقادیر کمی در سایر نقاط جنوب شرقی آسیا، به‌ویژه در اندونزی، مالزی و تایلند، عمدتاً برای مصرف محلی تولید می‌شود.

صید وحشی پامپانو طلایی در مقیاس جهانی ناچیز است و در حالی که گونه‌های دیگر کارانژیده در صیدگاه‌ها اهمیت دارند (به‌ویژه در اندونزی، شیلی و هند)، T. blochii ماهی عمده‌ای نیست که به‌صورت وحشی صید شود. اهمیت تجاری آن در پتانسیل آبزی‌پروری نهفته است، جایی که فناوری‌های پرورش، تغذیه و مزارع کنترل‌شده، در دسترس بودن در تمام طول سال و کیفیت پایدار را تضمین می‌کنند.

در داخل چین، تولید متمرکز در استان‌های Guangdong، Guangxi ، Hainan و Fujian است. استان Guangdong به تنهایی بیش از نیمی از کل تولید ملی را تشکیل می‌دهد، و شهرهایZhanjiang وYangjiang با بهره‌گیری از پرورش در قفس‌های عمیق در آب‌های آزاد، نقش اصلی در تولید دارند.Guangxi حدود ۳۰ درصد از تولید را به خود اختصاص داده است، به‌ویژه در Beihai و Qinzhou، در حالی که هینان کمی کمتر از ۱۷ درصد سهم دارد.

ترکیب تمرکز تولید در استان‌های ساحلی جنوبی، هم به دلیل سازگاری محیط‌زیستی شامل آب‌های ساحلی گرم و غنی از مواد مغذی و هم به خاطر تمرکز زیرساخت‌های تخصصی مانند مراکز تخم‌ریزی، کارخانجات خوراک و تأسیسات فرآوری است. این تمرکز جغرافیایی توسعه زنجیره‌های ارزش یکپارچه و اقتصادهای مقیاس را تسهیل کرده است، که به چین اجازه داده است در بازارهای داخلی و صادراتی پامپانو طلایی نقش برتر را ایفا کند.

فرآوری و اشکال محصول

ماهی پامپانو طلایی (Golden Pompano) در قالب‌های متنوعی به دست مصرف‌کنندگان می‌رسد: زنده، یخ‌زده و منجمد؛ محصولات منجمد به‌صورت کامل، پاک‌شده، فیله‌شده یا به‌صورت آماده طبخ با طعم‌دهنده‌های مختلف عرضه می‌شوند. بسته‌بندی وکیوم به‌طور فزاینده‌ای برای افزایش طول عمر محصول، حفظ بافت و تسهیل حمل‌ونقل در مسافت‌های طولانی، به‌ویژه برای صادرات، مورد استفاده قرار می‌گیرد. کانال‌های خرده‌فروشی به‌خوبی دسته‌بندی شده‌اند. بازارهای سنتی عمده‌فروشی و بازارهای روز، حجم زیادی از ماهی زنده یا منجمد را به‌ویژه برای توزیع منطقه‌ای عرضه می‌کنند.

بخش محصولات با ارزش افزوده به‌سرعت در حال گسترش است که این امر ناشی از افزایش درآمد شهری و تقاضا برای راحتی است. محصولات طعم‌دار، مزه‌دار شده و خشک‌شده به میزان کم، به‌طور فزاینده‌ای در خرده‌فروشی‌ها دیده می‌شوند، در حالی که بازارهای صادراتی، قطعات منجمد سریع انفرادی (IQF) و محصولات طعم‌دار را هم برای مهاجران آسیایی و هم برای مصرف‌کنندگان اصلی ترجیح می‌دهند.

بازار داخلی چین برای ماهی پامپانو طلایی (Golden Pompano) بسیار فراتر از مناطق تولیدی ساحلی جنوبی آن گسترش یافته است. در حالی که استان‌های Guangdong، Guangxi، Hainan و Fujian ماهی زنده و یخ‌زده را به شهرهای ساحلی مجاور عرضه می‌کنند، حجم قابل توجهی از طریق شبکه‌های زنجیره سرد تأسیس‌شده به مناطق داخلی از جمله شمال شرقی، شمالی، مرکزی و شمال غربی چین منتقل می‌شود. مراکز شهری در سراسر کشور به‌طور فزاینده‌ای از طریق سوپرمارکت‌ها، پلتفرم‌های تجارت الکترونیک و کانال‌های خدمات غذایی به این گونه دسترسی پیدا می‌کنند.

در سال ۲۰۲۴، چین بیش از ۱۱۰۰۰ تن ماهی پامپانو طلایی منجمد صادر کرده است که عمدتاً به‌صورت کامل، چه پاک‌نشده و چه پاک‌شده و بسته‌بندی‌شده در خلاء بوده است. مقاصد اصلی عبارت بودند از ایالات متحده آمریکا، کانادا و اروپا، که تقاضا در آنجا عمدتاً در میان جوامع مهاجر آسیایی متمرکز است، و همچنین جنوب شرقی آسیا و خاور نزدیک، جایی که این گونه به دلیل طعم ملایم و تطبیق‌پذیری‌اش ارزشمند است. اشکال صادراتی بسته به بازار متفاوت است، به‌طوری که ماهی‌های کامل بزرگ در آمریکای شمالی ترجیح داده می‌شوند و اندازه‌های کوچک‌تر در فروشگاه‌های جنوب شرقی آسیا رایج‌تر هستند.

پویایی بازار و جایگاه تجاری: خاور نزدیک

در خاور نزدیک، بخش صیادی و آبزی‌پروری به دلیل افزایش جمعیت و تغییر ترجیحات غذایی رشد پیوسته‌ای را تجربه می‌کند. ارزش بازار محصولات آبزی در این منطقه در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۱.۸ میلیارد دلار آمریکا برآورد شده است و کشورهایی مانند عربستان سعودی، عمان و امارات متحده عربی (UAE) از مهم‌ترین تولیدکنندگان ماهی به شمار می‌آیند. با این حال، در بسیاری از کشورها عرضه داخلی محدود است؛ بنابراین حتی با تلاش برای تقویت تولید محلی—به‌ویژه از طریق سرمایه‌گذاری‌های آبزی‌پروری—وابستگی ساختاری به واردات همچنان ادامه دارد.

در امارات متحده عربی، مجموع تولید صیادی و آبزی‌پروری در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۹ هزار تن رسید؛ این تولید عمدتاً از صید دریایی تأمین می‌شد (۶۸ هزار تن) و سهم آبزی‌پروری بسیار محدود بود (۱,۵۰۰ تن). با وجود این، مصرف سرانه ماهی در امارات همچنان در میان بالاترین‌ها در منطقه است و حدود ۳۰ تا ۳۵ کیلوگرم در سال برآورد می‌شود.

در این بستر، ماهی طلایی (Golden Pompano) در امارات متحده عربی محبوبیت یافته است. این ماهی به دلیل رنگ و بافت متمایز خود، به‌ویژه در بازارهای شهری که دارای پیشنهادات آشپزی متنوعی هستند، مورد توجه قرار گرفته و به عنوان گونه‌ای ممتاز شناخته می‌شود. این گونه به‌طور گسترده در غذاهای چینی و تایلندی استفاده می‌شود و تقاضا برای آن در بخش هتل‌ها، رستوران‌ها و خدمات پذیرایی (HoReCa)، به‌ویژه در میان مؤسسات غذاخوری لوکس و رستوران‌های قومی سطح بالا، در حال افزایش است.

اگرچه حجم تخمینی تجارت ماهانه آن با ۲.۵ تن در مقایسه با ماهی حلوا نقره‌ای (Silver Pomfret) با ۹.۰ تن و ماهی حلوا سفید (White Pomfret) با ۵.۰ تن، نسبتاً اندک است، اما ماهی طلایی عمدتاً به عنوان یک محصول وارداتی با ارزش بالا در نظر گرفته می‌شود. در حالی که بازار نسبت به قیمت حساسیت نشان می‌دهد، به‌ویژه در مقایسه با گونه‌های رایج‌تر حلوا، جذابیت منحصربه‌فرد زیبایی‌شناختی و حسی ماهی طلایی، موقعیت آن را به عنوان یک کالای خاص و ممتاز در بازار داخلی تثبیت می‌کند.

نمای کلی تجارت و بازار ماهی طلایی (Golden Pompano) در امارات متحده عربی

کشورهای مبدأ: ویتنام، اندونزی، چین کشورهای مبدأ
کامل تازه (تازه‌یا منجمد)، منجمد سریع انفرادی (IQF)، تمیز شده و بسته‌بندی شده در خلاء فرمت‌های ترجیحی
تقریباً ۵۹.۹۹ درهم امارات بر کیلوگرم (۱۶.۳۳ دلار آمریکا بر کیلوگرم) قیمت خرده‌فروشی
۲۴ تا ۳۰ درهم امارات بر کیلوگرم، با میانگین قیمت تحویل در مبدأ (FOB) از ویتنام حدود ۵.۵ دلار آمریکا بر کیلوگرم. قیمت عمده‌فروشی

 

پویایی بازار و جایگاه تجاری: جنوب شرق آسیا

در جنوب شرق آسیا، ماهی طلایی (Golden Pompano) جایگاه خود را در بازار منطقه‌ای غذاهای دریایی به‌تدریج تثبیت کرده و طی دهه گذشته به یک گونه پرورشی با ارزش متوسط تا بالا تبدیل شده است. تولید این ماهی عمدتاً در سیستم‌های آبزی‌پروری دریایی در اندونزی، مالزی و تایلند متمرکز است. ورود اولیه به بازار از طریق سوپرمارکت‌ها صورت گرفته و مصرف‌کنندگان با درآمد متوسط و بالا را هدف قرار داده است.

در اوایل دهه ۲۰۲۰، این محصول به دلیل پذیرش قوی مصرف‌کنندگان و محدودیت عرضه، قیمت خرده‌فروشی بالایی مشابه با ماهی حلوا سفید (White Pomfret) صید شده از دریا را به خود اختصاص داده بود. با این حال، در سال‌های اخیر، کاهش قیمت‌ها مشاهده شده است که تحت تأثیر افزایش در دسترس بودن، رقابت فزاینده از سوی جایگزین‌های صید شده طبیعی (به‌ویژه ماهی حلوا سیاه – Black Pomfret) و تغییرات گسترده‌تر در چشم‌انداز قیمت‌گذاری مواد غذایی آبزی بوده است.

ماهی طلایی (Golden Pompano) به صورت منجمد تکی به طور گسترده در دسترس است که آن را برای مصرف‌کنندگان جوان‌تر و شهری در دسترس‌تر می‌کند. این ماهی اغلب در کنار ماهی حلوا سیاه (Black Pomfret) با قیمت‌های خرده‌فروشی مشابه (۱۰.۹۵ دلار آمریکا بر کیلوگرم برای طلایی در مقابل ۱۱.۶۵ دلار آمریکا بر کیلوگرم برای سیاه) به فروش می‌رسد. با این حال، ماهی طلایی به دلیل طعم مطلوب و بافت یکنواخت‌تر، به‌ویژه هنگام کبابی شدن، به‌طور فزاینده‌ای ترجیح داده می‌شود.

حضور ماهی طلایی در محیط‌های باربیکیو و خدمات پذیرایی آماده مصرف (ready-to-eat catering) در حال افزایش است که نشان‌دهنده تغییر روندهای مصرف است. در حالی که آشپزی خانگی در میان جمعیت شهری رو به کاهش است، تقاضا در خدمات غذا (foodservice) و پذیرایی سازمانی رو به افزایش است. در این بخش‌ها، ماهی طلایی به دلیل تطبیق‌پذیری و ظاهر جذاب خود هنگام کبابی شدن یا سرو کامل، مورد قدردانی قرار می‌گیرد.

مصرف‌کنندگان جنوب شرق آسیا تمایل دارند کیفیت و راحتی را بر قیمت اولویت دهند. این امر فرصت‌هایی را برای تمایز بازار از طریق برندسازی، بسته‌بندی ممتاز و فرمت‌های آماده پخت فراهم می‌کند، به‌ویژه در مراکز شهری که آگاهی از سلامتی همچنان بر رفتار خرید تأثیر می‌گذارد.

بازار بخش قیمت (واحد پول محلی) قیمت (دلار آمریکا بر کیلوگرم)
امارات متحده عربی خرده‌فروشی ≈ ۵۹.۹۹ درهم/کیلوگرم ≈ ۱۶.۳۳
امارات متحده عربی عمده‌فروشی (محلی) ۲۴–۳۰ درهم/کیلوگرم ≈ ۶.۵۴–۸.۱۸
امارات متحده عربی عمده‌فروشی FOB (ویتنام) ≈ ۲۰.۲ درهم/کیلوگرم ≈ ۵.۵
جنوب شرق آسیا خرده‌فروشی ≈ ۱۰.۹۵
چین عمده‌فروشی صادراتی FOB (چین) ≈ ۲.۰۱–۴.۰۸
چین سطح تولیدکننده (محلی) ۲۹–۳۰ یوان/کیلوگرم ≈ ۴.۰۶–۴.۲۰

 

پویایی بازار و جایگاه تجاری: چین

چین، به عنوان بزرگترین تولیدکننده ماهی طلایی (Golden Pompano) در جهان، شاهد گسترش سالانه بازار داخلی این گونه است. افزایش آگاهی مصرف‌کنندگان از مزایای سلامتی این ماهی، همراه با بهبود مستمر در فناوری پرورش، این بخش را در مسیر رشد پایدار از نظر افزایش تولید، ارزش و اندازه کلی بازار قرار داده است.

از اواخر سال ۲۰۲۴ تا سال ۲۰۲۵، قیمت‌ها به شدت افزایش یافته‌اند. در جنوب چین، ماهی زنده با وزن حدود ۵۰۰ گرم در کنار استخر با قیمتی تا ۴۹-۵۲ یوان چین بر کیلوگرم معامله می‌شود که بیش از ۳۰ درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته است. محصول منجمد نیز تقاضای بالایی دارد: قیمت عمده‌فروشی بلوک‌های ۱ کیلوگرمی از مرز ۳۰ یوان چین بر کیلوگرم عبور کرده و برخی پردازش‌کنندگان با فشار “اتمام موجودی” مواجه شده‌اند. این افزایش قیمت ناشی از سه عامل بوده است:

  1. زیان‌های مرتبط با آب و هوا و قوانین زیست‌محیطی سخت‌گیرانه‌تر که عرضه را محدود کرده است.
  2. افزایش هزینه‌های خوراک، نیروی کار و انطباق که پایگاه هزینه را بالا برده است.
  3. افزایش ناگهانی تقاضا از سوی رستوران‌های سطح بالا و زنجیره‌های خرده‌فروشی جدید که به طور موقت بازار را نامتعادل کرده است.

شکاف قیمت‌ها در بین سطوح مختلف بازار و مناطق در حال گسترش است. در بخش ممتاز، ماهی زنده که مستقیماً به گروه‌های رستورانی فروخته می‌شود، می‌تواند ۵۰ درصد قیمت برند داشته باشد، در حالی که بلوک‌های منجمد درجه پایین‌تر به شدت رقابت می‌کنند؛ برخی از معامله‌گران ماهی حلوا هندی (Indian Pomfret) را به جای ماهی طلایی داخلی عرضه می‌کنند که باعث ایجاد اختلاف قیمت ۱۶ یوان چین بر کیلوگرم می‌شود. علاوه بر این، از آنجایی که پرورش عمدتاً در استان‌های جنوبی گرم متمرکز است، شهرهای شمالی به لجستیک زنجیره سرد متکی هستند که تقریباً ۳۰ درصد به قیمت‌های خرده‌فروشی اضافه می‌کند.

چالش‌ها و چشم‌انداز رشد صنعت ماهی طلایی (Golden Pompano)

صنعت ماهی طلایی پتانسیل رشد قوی از خود نشان داده است. با این حال، این بخش با محدودیت‌های قابل توجه زیست‌محیطی، ساختاری و تجاری روبرو است که برای اطمینان از تاب‌آوری و رقابت‌پذیری بلندمدت باید به آن‌ها پرداخته شود.

خطرات زیست‌محیطی به ویژه در مناطق پرورش استوایی و نیمه‌استوایی برجسته هستند، از جمله طوفان‌ها، شکوفایی جلبک‌های مضر (red tides)، رویدادهای کمبود اکسیژن (hypoxic events) و شیوع بیماری‌ها. به عنوان مثال، در چین، کل خسارات اقتصادی ناشی از بیماری‌های ماهی طلایی در سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۴ میلیون دلار آمریکا بود که هم مرحله هچری و هم مرحله رشد را تحت تأثیر قرار داد.

محدودیت‌های ساختاری وضعیت را پیچیده‌تر می‌کنند، از جمله:

  1. افت شدید کیفیت ژرم پلاسم (germplasm degradation[1])
  2. استفاده کم از لاین‌های ژنتیکی بهبود یافته
  3. وابستگی گسترده به هچری‌های با نظارت ضعیف
  4. افزایش هزینه‌های خوراک و کیفیت نامتوازن بچه ماهی بیشتر بر بهره‌وری تأثیر می‌گذارند.

[1] از دست رفتن تدریجی کیفیت ژنتیکی یک گونه یا نژاد خاص در طول زمان

از نظر تجاری، چالش‌هایی مانند فقدان برندینگ یکپارچه، تمایز ضعیف محصولات فرآوری شده، کمبود محصولات با فرآوری عمیق، و همچنین پیچیدگی سیستم‌های صدور گواهینامه و قابلیت ردیابی، بر رقابت‌پذیری صادرات، به ویژه برای تولیدکنندگان کوچک مقیاس، تأثیر می‌گذارند.

با این حال، چشم‌انداز همچنان مثبت است. این بخش پتانسیل قابل توجهی در زمینه‌هایی مانند نوآوری در فرآوری، بازاریابی بین‌المللی و همکاری‌های فرامرزی هچری دارد. سرمایه‌گذاری در توسعه محصولات با ارزش افزوده، مانند غذاهای از پیش آماده شده (prefabricated meals) و فیله‌های مزه‌دار شده، می‌تواند به تنوع بخشیدن به محصولات و جذب مصرف‌کنندگان جوان شهری کمک کند.

بهبود تاب‌آوری از طریق سیستم‌های پرورش بهتر، فناوری قفس‌های پلی‌اتیلن با چگالی بالا (HDPE) و مدل‌های برداشت زودهنگام، برای مدیریت ریسک‌های مرتبط با آب و هوا کلیدی خواهد بود. در عین حال، یک سیستم بازار یکپارچه‌تر با استانداردهای روشن، چارچوب‌های قیمت‌گذاری و برندینگ هماهنگ می‌تواند رقابت‌پذیری جهانی را افزایش داده و از رشد زنجیره ارزش برای ماهی طلایی حمایت کند.