گزارش جلسه هم اندیشی تامین خوراک میگو

این جلسه به صورت حضوری و برخط در روز یکشنبه 20 اردیبهشت ماه 1405 از ساعت 9 تا 12:30 در سازمان شیلات ایران برگزار گردید. چکیده سخنان مهم برخی از حاضرین در این جلسه برای اطلاع فعالان صنعت میگوی کشور در ذیل ارائه می گردد:

آقای دکتر گلشاهی معاون برنامه ریزی و توسعه منابع سازمان شیلات ایران

ایشان ضمن خوشامدگویی به حاضرین در جلسه و دوستانی که از استان ها به صورت برخط حضور یافته اند موارد زیر را مطرح نمودند:

تاثیر جنگ در تشدید مشکلات ناشی از حذف ارز ترجیحی که موجب افزایش هزینه تولید در مزارع آبزی پروری و بروز مشکل تامین سرمایه در گردش به سبب افزایش حجم نقدینگی مورد نیاز شده است.

ضرورت بازنگری در کل زنجیره و همگرایی بیشتر همه حلقه ها برای عبور از بحران

اهمیت نقش کارخانجات خوراک در این چرخه از منظر نقش مهم غذا در قیمت تمام شده میگو

اشاره به لسه هفته گذشته اتحادیه تولید و تارت آبزیان ایران با حضور نمایندگان بانک کشاورزی و امکان بهره مندی صنعت میگو از خدمات اعتباری جدید این بانک و سایر بانک ها نظیر مهر و رفاه و تجارت.

ارائه توضیحات در خصوص پیگیری های سازمان شیلات ایران در خصوص مسئله نرخ گازوئیل دیزل ژنراتورهای مورد استفاده در مزارع آبزی پروری که با دستور شفاهی آقای دکتر عارف و ابلاغ به استان ها فعلا بخش کشاورزی و شیلات و آبزیان از پرداخت هزینه سوخت با نرخ پالایشگاهی مستثنی شده و پیش نویس برای ابلاغ رسمی دولت در حال پیگیری است

آقای دکتر خدایی دبیر اتحادیه تولید و تجارت آبزیان ایران

مهمترین چالش های عملیاتی که صنعت میگو با آن روبروست شامل موارد ذیل است:

افزایش نرخ پایه مواد اولیه و نهاده های تولید خوراک: افزایش قیمت خوراک گران تر شدن قیمت تمام شده میگو

تغییر نرخ برق، سوخت و برخی خدمات دولتی و افزایش دستمزدها و هزینه های جاری

محدود شدن قدرت رقابت صادر کنندگان در بازارهای صادراتی به دلیل افزایش قیمت تمام شده در شرایط ثبات قیمت های جهانی

خطر محدودیت بازارهای صادراتی مشکلات حمل و نقل و …..

همه این عوامل موجب احتیاط پرورش دهندگان در اقدام به ذخیره سازی مزارع می گردد که کاهش میزان تولید را موجب می شود.( تا امروز حداقل 35% نسبت به سال قبل کاهش ذخیره سازی داشته ایم)

ما در اتحادیه تولید و تجارت آبزیان چهار پیشنهاد مبنایی ارائه کرده ایم که قبلا به سازمان شیلات ارائه شده که به طور خلاصه شامل کاهش تراکم ذخیره سازی (کاستن از نیاز به نقدینگی ، رعایت اصول بهداشتی و کاهش ریسک مخاطرات تولید و کاستن از مشکلات بازار) بهبود مدیریت تولید، تمرکز بر کاهش سهم غذا در قیمت تمام شده ( با توجه به  افزایش بیش از ۱۰۰ درصدی قیمت اعلامی خوراک نسبت به سال گذشته) و اقدام جدی و هماهنگ در خصوص بازار صادراتی است.

برای کاهش هرینه خوراک همان گونه که آقای دکتر گلشاهی فرمودند دو جلسه با بخش بانکداری شرکتی بانک کشاورزی داشتیم که سیستم نوی پو را برای بخش آبزیان ارائه کردند و بسیاری از محدودیت ها از جمله محدودیت سه ماهه یا محدودیت الزام به خرید از بازارگاه و یا مشکلات عدم انجام تعهد توسط پرورش دهنده  از طریق امکان تبدیل به تسهیلات) را برای بخش شیلات و صنعت میگو برطرف کردند. به نظر می رسد یکی از مهم ترین راه های حل مشکل نقدینگی و قفل تولید استفاده از این ظرفیت تعیین سقف اعتباری و شارژ کردن کیف پول بهره برداران باشد.

آقای دکتر امینی مدیرکل شیلات بوشهر

در حال حاضر، حدود 7800 هکتار از اراضی استان آماده بهره‌برداری است و برآورد ما برای سال جاری این است که حدود 6200 هکتار از این اراضی زیر کشت برود و در نهایت به تولیدی در حدود ۴۵ هزار تن دست یابیم.

با این حال، دو نگرانی اصلی در سطح استان وجود دارد؛ نخست تأمین برق و دوم تأمین خوراک میگو. در حال حاضر، کارخانه های تولید خوراک میگو  ظرفیت ۱۲۰ هزار تن  خوراک در استان دارند اما به دلیل محدودیت‌های موجود، میزان تولید واقعی در استان بین ۳۵ تا ۴۵ هزار تن است و شرکت های فرادانه ، کیمیا گران و بتا همکاری های بسیار خوبی با پرورش دهندگان استان دارند. در حوزه تأمین نهاده‌ها نیز با مشکلات جدی مواجه هستیم؛ به‌ویژه در بخش سویا و پودر ماهی که واحدهای تولید خوراک با چالش‌های متعددی روبه‌رو هستند.

خوشبختانه با همت آبزی‌پروران و اصلاح ساختارهایی که در سطح استان انجام شد، میزان تولید از ۱۷ هزار تن سال 143 به حدود ۳۰ هزار تن افزایش یافت که نشان‌دهنده رشد حدود ۸۰ درصدی تولید است و اتفاق بسیار مثبتی محسوب می‌شود.

در چنین شرایطی که آبزی‌پروران با جدیت وارد میدان شده‌اند، ضروری است ما نیز با اعطای تسهیلات و حمایت‌های هدفمند، از این بخش پشتیبانی کرده و زمینه تداوم و توسعه تولید را فراهم کنیم.

آقای مهندس غلامی معاون توسعه آبزی پروری شیلات سیستان و بلوچستان

پرورش‌دهندگان استان با چالش‌های متعددی از جمله کمبود تأمین نهاده‌ها، به‌ویژه خوراک آبزیان، و همچنین معضل اصلی و فراگیر تأمین برق مواجه شده‌اند. این عوامل باعث تردید و عدم اطمینان در میان تولیدکنندگان برای ادامه روند تولید شده است.

در حالی که تولیدکنندگان خوراک آبزیان همواره همکاری‌های لازم را با پرورش‌دهندگان داشته‌اند، بحران نقدینگی به یکی از مشکلات اساسی تبدیل شده است؛ بسیاری از پرورش‌دهندگان با کمبود شدید نقدینگی دست و پنجه نرم می‌کنند. علاوه بر این، افزایش چشمگیر هزینه‌های تولید، که همگی شاهد آن هستیم، وضعیت را بغرنج‌تر کرده است.

پیش‌بینی و تحلیل ما بر اساس روند فعلی حاکی از آن است که در صورت عدم رفع موانع، تنها حدود ۱۴۰۰ هکتار به زیر کشت خواهد رفت که منجر به تولید تقریبی ۴۱۰۰ تن محصول می‌شود و نیاز به ۵۵۰۰ تنی خوراک است.

لذا، پیشنهاد و درخواست ما این است که فراتر از سامانه‌های تعریف‌شده بانکی و پیش‌بینی‌های فعلی، باید راهکارهای جدی‌تری برای رفع این چالش‌ها اتخاذ گردد تا بتوانیم از ظرفیت کامل تولید استان بهره‌مند شویم و از بازارهای صادراتی عقب نمانیم.

آقای حاج سیدجوادی رییس انمن صنفی میگوی چابهار

علاوه بر چالش تأمین نهاده‌ها، بی‌ثباتی در قیمت خوراک آبزیان یکی دیگر از نگرانی‌های جدی تولیدکنندگان است. از ابتدای سال جاری تاکنون، به دلیل افزایش نرخ ارز و عوامل دیگر، نوسانات قابل توجهی در قیمت لارو، خوراک و سایر نهاده‌ها مشاهده شده است. این ابهامات قیمتی، چشم‌انداز تولیدات ما را با تردیدهایی مواجه ساخته است؛ پیش از آغاز فرآیند تولید، سنجش دقیق قیمت‌ها امری ضروری است، اما در حال حاضر که ابتدای سال هستیم، هیچ دید روشنی نسبت به وضعیت نهایی هزینه‌ها در پایان فصل تولید وجود ندارد. الان متأسفانه چابهار طبق مصوباتی که بوده بازه زمانی اجازه ذخیره سازی ما تا 10 خرداد بوده که به دلیل جنگ ما فصل تولید را عملا از دست داده‌ایم، به خاطر همین اگر ممکن باشد برای چابهار تمهیدات ویژه ای در نظر گرفته شود ممنون می‌شویم.

آقای معلم اتحادیه میگوی خوزستان

موضوع کیف پول که مطرح شد، نکته‌ای بسیار ارزشمند و کاربردی است. پیش از این، بانک‌ها طرح‌هایی با دوره‌های بازپرداخت سه‌ماهه، چهارماهه یا شش‌ماهه ارائه می‌کردند. اگر این سازوکار برای کیف پول پرورش‌دهندگان نیز فراهم شود، مشکل اصلی که مطرح خواهد بود، لزوم اجرایی شدن تسویه نقدی برای کارخانه خوراک در همان روز دریافت است.

همانطور که دکتر خدایی در جلسه پیشین اشاره کردند، این موضوع در دست بررسی است و مقرر گردیده تا با جایگزینی وام، این چالش برطرف گردد. امیدواریم با اجرای این راهکار، مشکل مذکور مرتفع شود.

آقای رهبر از شیلات خوزستان

الان در استان خوزستان حدود 22 میلیون لارو  نرسری شده و با توجه به مشکلات و تاخیری که در اثر جنگ تحمیلی به وجود آمد زمان طلایی مراکزتکثیرااز دست رفت.

همین الان هم اکثرا که می‌خواهند به صورت نرسری استارت کار را بزنند ما بیشتر زمان را از دست دادیم،.عمده مشکلاتی که در استان وجود دارد را دوستان اشاره کردند و حس می‌شود و لازم است سازمان پشتیبانی امور دام هم پیگیری کند .چنان چه مشکل خوراک و نقدینگی حل شود سعی می کنیم که نسبت به سال گذشته همین روند را و تعداد مزرعه را حفظ کنیم با توجه به نوساناتی که وجود دارد 2500 تن تولید را پیش بینی میکنیم.

بحث ترخیص نهاده‌ها مهم است که در گمرک ها انباشت صورت گرفته و باید با پیگیری لازم و تسهیل گری ترخیص کالا ها صورت بگیرد.

آقای اسکندرگلستانی اتحادیه میگوی بوشهر

ما الان با بانک‌ها هیچ گونه چالشی نداریم و همه پای کار هستند اما ما نگران قیمت تمام شده هستیم و نسبت به پارسال بیش از دو برابر قیمت‌ها افزایش پیدا کرده‌اند و خدمت آقای دکتر گلشاهی و آقای دکتر خدایی که کاملا به این موضوعات اشراف دارند هم اعلام کرده ایم. الان قیمت های فروش هم روز به روز نسبت به اوایل سال گذشته  کمتر می‌شود و مشکل اصلی تولید در بوشهر قیمت تمام شده است مثل تمام ایران، اگر ما بر روی قیمت تمام شده میگو بحث کنیم شاید یک راه حلی برای برون رفت از این اوضاع باشد.

خانم دکتر باشتی مدیر کل برنامه و بودجه سازمان شیلات ایران

در خصوص اعتبارات تکلیفی که در  اختیار سازمان شیلات ایران است باید بگویم کلا دو نوع منبع اعتباری بیشتر در اختیار سازمان شیلات نیست.

یکی از تسهیلات دارای اعتبارات فنی اعتباری است که همان یارانه سود است که با منابع بانکی تلفیق می شود که برای سال گذشته مبلغ آن 35 میلیارد تومان بوده که برای شیلات در نظر گرفتند، خب این عدد را بر اساس تولید در نظر میگیرند و مارا با دام، طیور و زراعت مقایسه می‌کنند و سهمی از آن سود را برای ما در نظر می‌گیرند که آن عدد با اعتبارات بانک تلفیق می‌شود و تا پارسال عدد سرمایه در گردش و  آن افزایشی که داشته خیلی بالاتر بوده و پارسال 400 میلیارد بوده که مبنای ما بر اساس توزیع هم بر اساس میزان تولیدی بوده که در استان‌ها داشتیم.

یک اعتبارات تکلیفی هم که در اختیار سازمان شیلات است به عنوان کارگروه ملی که در دفتر اقتصادی وزارت جهاد در ماده 52 است که آن هم یک مبلغ محدودی است که 20 میلیارد تومان است که ما در 5 طرح پیشران که خود ادارات کل معرفی کردند که طرح هایی هستند که امکان جذب اعتبار را داشته باشند اختصاص دادیم.

شرکتی برای گرفتن اعتبار برای مجتمع آبزی‌پروری درخواست داشت که در جواب نامه‌ آن‌ها صندوق توسعه ملی اعلام کرد که اعتباری که میتوانید استفاده کنید از ماده 52 وزارت جهاد است که این اعتبار هم آنقدر محدود است که کفاف این موضوع را نمی‌دهد و ما تقریبأ این نامه‌ها را به اکثر جاهایی که میزنیم با درب بسته مواجه می‌شویم و می‌گویند از اعتبارات تکلیفی که برایتان در نظر گرفتیم همان را استفاده کنید.

با این موضوعاتی که در نظر گرفتیم پیرو جلسه ای که با اتحادیه تولید و تجارت داشتیم در حضور بانک کشاورزی با توجه این که برنامه سامانه پالیز بر مبنای بازارگاه دیده شده بود آنجا یک رایزنی با بانک کشاورزی صورت گرفت با نمایندگان بانک کشاورزی که خارج از سامانه بازارگاه مواردی که مورد نیاز است مثل خوراک آماده و تخم چشم زده یا مواردی که ما نیاز داریم بتوانیم خارج از بازارگاه بتوانیم با تبادل اعتباری این مشکلات را حل کنیم.

مدیر عامل شرکت تولید خوراک لیان

موضوعی که الان در کارخانه خوراک با آن درگیر هستیم این است که قیمت تمام شده میگو با قیمت بازار همخوانی ندارد، الان تولید میگو مقرون به صرفه نیست و اگر وارد شود ارزان تر می‌شود لذا لازم است ساز و کار را تعریف و پشتیبانی کرد تا آبزیان هم در سبد غذایی مردم قرار گیرد.

آقای دیانی نماینده بخش فرآوری و استان گلستان

گلستان 4 هزار هکتار امکان کشت دارد و یک برنامه حدود 6 هزار تن تولید در دستور کار دارد. متاسفانه استان گلستان علاوه بر مشکلاتی که همه دارند یک مشکل دیگر هم دارد که آن عقب نشینی دریای خزر است و رسوب گذاری در مصب کانال‌های پرورش میگو . برنامه لایروبی کانال در حال انجام که 50 درصد آن به عهده پرورش دهنده و 50 درصد بر عهده سازمان شیلات است که با تاخیر هایی روبرو است که 15 الی 20 روز شروع پرورش نسبت به هر سال عقب می افتد.

ما (واحدهای فرآوری) دقیقا در قسمتی قرار گرفته‌ایم که هر پرورش دهنده هر چه پول داشته خرج کرده و وقتی به فرآوری می‌رسد می گوید صبر کنید تا من فروش انجام بدهم و دقیقا در این قسمت ضرورت تامین نقدینگی به شدت بالاتر است. پرورش دهنده به نقطه عمل آوری که می رسد دیگر پول ندارند و اگر در این قسمت نتوان تامین نقدینگی کرد ضربه مهلکی خواهیم خورد یعنی یا کاهش کیفیت ، افزایش ضایعات و… مواه خواهیم شد.

نسبت به سال گذشته ما 103 درصد افزایش هزینه داشتیم، اگر ما نتوانیم پول را به چرخه برگردانیم کمتر کار کردن بهتر از زیاد کار کردن با خسارت های سنگین خواهد بود..

آقای مالکی از شرکت فرادانه

در سال گذشته ما 40 هزار تن خوراک برای تولید میگو در اختیار آبزی‌پروران در 5 استان قرار دادیم. بعد از جنگ اخیر در حالی که سال گذشته تا این تاریخ 3500 تن خوراک میگو تولید کرده بودیم اما امسال تا الان حدود 1600 تن خوراک تولید و در اختیار پرورش دهندگان قرار دادیم، مشکلات مربوط به نهاده‌های خوراک مثل سویا و… در این کاهش اثر گذاشته است و رشد قیمتی بالایی داشته؛ قرار داد هایی با بانک کشاورزی امضا شده 50 درصد به صورت نقد و 50 درصد هم به صورت اعتباری با بانک کشاورزی و بانک رفاه خوراک در اختیار پرورش دهندگان قرار می‌دهیم.

آقای دکتر شکوری معاون آبزی پروری سازمان شیلات ایران

یکی از موارد بسیار مهم افزایش قیمت خوراک است. در جلساتی برگزار شد دوستان کارخانجات خوراک یکسری دلائل منطقی ارائه دارند که قابل قبول است اما آن چه در ابهام بود نااطمینانی دسترسی به خوراک طی دوره پرورش بود به دفعات بحث شده است این که کارخانه ها آیا می‌توانند تامین کنند خودش پرسش بزرگی است؛ حالا قیمت ها به کنار!

بحث بسیار مهمی که اشاره کردند بحث قیمت ها هست که دست هر دو طرف چه کارخانه چه پرورش دهنده خالی است و هم کارخانه میگوید پول ندارم که بخواهم  اعتباری بفروشم و مزرعه دار هم میگوید باید تولید کنم و سپس بفروشم تا پول بدهم.

یک ابلاغیه از طرف شورای امنیت ملی بود که در آن صراحتاً تأکید شده اگر نهاده ای با آزمون معتبر خارج از کشور می‌آید نیازی به آزرمون مجدد نیست و بلافاصله باید ترخیص ‌شود،  این دستور العمل حدود 17 الی 18 بند بود که برخی از این نامه اشاره می‌کرد، کسی که وارد کننده نبوده و مدارکش کامل است و الان میخواهد واردات کند به او اجازه بدهید.سعی بوده که تسهیل گری کامل در تامین نهاده ها انجام شود.

آقای نوری از کنسرسیوم صادرات آبزیان

تولید حرف اول را می‌زند و متاسفانه افزایش هزینه ها با وجود جنگ تشدید شده است و بهای تمام شده بیشترین دغدغه تولید است و دارند به این فکر میکنند که امسال اصلا ذخیره سازی لارو انجام بدهند یا خیر.

افزایش شدید هزینه‌های تولید ناشی از شرایط جنگی، در حالی که قیمت فروش صادراتی ثابت مانده و تنها تفاوت نرخ ارز باعث جذابیت نسبی می‌شود، فشار زیادی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. این وضعیت با محدودیت بازارهای صادراتی تشدید شده است.ایشان بر موارد زیر تأکید نمودند:

افزایش هزینه‌های تولید: تشدید افزایش قیمت تمام شده کالاها (تا ۱۰۰% در برخی موارد) به دلیل شرایط جنگی، به طوری که قیمت تمام شده کنونی معادل قیمت فروش سال گذشته است.

ثبات قیمت فروش صادراتی: عدم افزایش قیمت در فروش صادراتی و اتکای جذابیت قیمت‌ها صرفاً به تفاوت نرخ ارز.

محدودیت بازارهای صادراتی: وجود بازار های فعال محدود و سختی امکان دسترسی به بازارهای دیگر.

ضرورت کاهش و متعادل‌سازی قیمت‌ها: پیشنهاد بررسی تخصصی راه‌های کاهش یا متعادل‌سازی قیمت‌ها، با تمرکز بر بخش‌های نرسری، کارخانه‌های غذا و فرآوری.

بررسی امکان واردات: طرح ایده واردات اقلام تأثیرگذار در صورت امکان، با توجه به محدودیت زمانی.

چالش‌های تولیدکنندگان: تأکید بر فشار و مشکلات عمیق تولیدکنندگان به دلیل شرایط فعلی و عدم توجیه اقتصادی تولید.

آقای دکتر هاشمی مدیرععامل شرکت تولید خوراک بتا

به‌عنوان یک تولیدکننده خوراک، به‌صورت مختصر عرض می‌کنم که به نظر بنده، پذیرش واقعیت‌های بازار و تطبیق با آن‌ها، در بسیاری از موارد راهکار مؤثرتری نسبت به انکار یا مقاومت در برابر آن‌هاست. البته این موضوع مشروط به آن است که نهادهای بالادستی اجازه شکل‌گیری رقابت سالم را بدهند.

اگر از یک‌سو فشارهای بالادستی مانع ایجاد رقابت شوند چه در حوزه واردات خوراک و نهاده‌ها و چه در تأمین مواد اولیه—و از سوی دیگر، امکان رقابت سالم در حوزه‌هایی مانند کیفیت محصول یا تأمین مالی نیز محدود شود، در نهایت تمام بازیگران زنجیره متضرر خواهند شد.

درخواست‌ها و مطالبات ما موضوعات پیچیده یا غیرمعمولی نیست. در بسیاری از کشورها شاهد کارخانه‌هایی بوده‌ایم که خود ما به‌عنوان مشاور با آن‌ها همکاری داشته‌ایم یا همچنان در حال همکاری هستیم. برای مثال، کارخانه‌ای که نیاز به روغن ماهی داشته، ظرف کمتر از بیست روز این محصول را از کشوری دیگر تأمین کرده است؛ آن هم با رعایت کامل استانداردهای دامپزشکی و الزامات کیفی. اما سؤال اینجاست: آیا در شرایط فعلی، واردات نهاده‌ها در کشور ما نیز به همین سادگی امکان‌پذیر است؟ واقعیت این است که خیر. حتی در شرایطی که کمبود پودر ماهی وجود دارد یا مشکلات تأمین مطرح است، اگر شرکتی بخواهد با هر قیمتی این نهاده را وارد کند، مسیر برای آن تسهیل نمی‌شود؛ در حالی که می‌توان نقش تسهیل‌گری را ایفا کرد.

برای مثال، برخی تصور می‌کنند کشور ترکیه با رعایت کامل تمام استانداردهای سخت‌گیرانه، بخش عمده محصولات خود را به اروپا صادر می‌کند؛ در حالی که این کشور حجم قابل‌توجهی از محصولاتی مانند پودر گوشت و سایر نهاده‌ها را با سهولت بسیار صادر می‌کند. حال باید پرسید آیا ما نیز امکان واردات نهاده‌های مورد نیاز خود را با همین سطح از سهولت داریم؟

این موضوعات نیازمند برگزاری جلسات کارشناسی ساده اما مؤثر است تا مشخص شود چرا فرآیند واردات برخی نهاده‌ها، به‌ویژه برای مصرف کارخانه‌ها—از جمله در حوزه پودر ماهی و خوراک آبزیان—تسهیل نمی‌شود. در حال حاضر، تأمین‌کنندگان با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند.

در حوزه تأمین مالی نیز کارخانه‌های پودر ماهی عملاً تنها از طریق پیش‌فروش فعالیت می‌کنند و وارد سازوکارهای رسمی تأمین مالی، تضامین و سامانه‌های موجود نمی‌شوند. شاید لازم باشد در این سیاست‌ها بازنگری شود. از سوی دیگر، مجوزهای صادرات ماهی خشک یا ماهی نمکی در برخی استان‌ها مانند هرمزگان به‌راحتی صادر می‌شود، اما فعال‌سازی ظرفیت‌های داخلی برای تولید پودر ماهی با ارزش افزوده بالاتر مورد توجه کافی قرار نمی‌گیرد.

اگر واقعاً دغدغه تأمین خوراک آبزیان وجود دارد، ظرفیت صید، توان تولید کارخانه‌های پودر ماهی و امکان افزایش حجم تولید در کشور موجود است. اجرای این سیاست‌ها نه‌تنها به بهبود کیفیت کمک می‌کند، بلکه به‌صورت مستقیم بر قیمت تمام‌شده محصول نیز اثرگذار است.

در شرایط فعلی، ما در برخی بخش‌ها با عدم توازن سود و زیان مواجه هستیم. به‌عنوان مثال، اگر در مقطعی قیمت خوراک افزایش یابد و هم‌زمان محصولی مانند میگو به دلایل مختلف با افت قیمت در بازار مواجه شود، نباید به‌سرعت سایر حلقه‌های زنجیره را متهم کرد؛ نه تولیدکننده خوراک و نه صادرکننده.

بازار ذاتاً دوره‌های سودآوری و زیان را تجربه می‌کند. همان‌طور که در سال‌های گذشته، تولیدکننده بزرگی مانند هند ناچار شد برای مدتی صادرات خود را کاهش دهد، از بازار عقب‌نشینی کند و با بازنگری در روش تولید و بازارهای هدف، مجدداً به عرصه رقابت بازگردد.

بنابراین، به‌جای مقصر دانستن سایر بخش‌ها، بهتر است به این پرسش‌ها پاسخ دهیم که آیا بهره‌وری ما در تمام حلقه‌های تولید به سطح مطلوب رسیده است؟ آیا از نظر فنی، تجهیزات، کیفیت خوراک و ابزارهای لازم، در جایگاه رقابتی مناسبی قرار داریم؟حتی اگر فرض کنیم خوراک ارزان و تمام شرایط مهیا باشد، بدون تحلیل مستمر بازار نمی‌توان به موفقیت پایدار رسید. امروز با رقبای جدی و قیمت‌های تمام‌شده‌ای مواجه هستیم که رقابت با آن‌ها نیازمند بررسی دقیق‌تر و تصمیم‌گیری هوشمندانه‌تر است. این چرخه‌ها باید طی شوند و به‌احتمال زیاد بازار میگو نیز در آینده به تعادل و سطح مطلوب‌تری بازخواهد گشت.

در نهایت ایشان بر سه محور اصلی زیر تأکید نمودند:

1. لزوم پذیرش واقعیت‌های بازار و پرهیز از مقصرسازی یکدیگر
2. نقش محدودکننده سیاست‌گذاری و نبود رقابت سالم در واردات و تأمین مالی
3. کاهش بهره‌وری و نبود تحلیل بازار به‌عنوان ریشه مشکلات صنعت خوراک و آبزیان

و نهایتا مشکل اصلی این است که بحران‌های مقطعی بازار به‌ویژه در خوراک آبزیان و میگو بیش از آنکه ناشی از عملکرد یک حلقه خاص باشد، نتیجه سیاست‌های محدودکننده، ضعف بهره‌وری و فقدان نگاه چرخه‌ای به بازار است.

آقای دکتر محمدی  دوست مدیرکل آبزیان آب شور سازمان شیلات

برای ارائه یک گزارش کلی از وضعیت موجود، باید عرض کنم که در حال حاضر ۲۹۹۲ هکتار سطح زیر کشت داریم و ۸۲۷ میلیون قطعه لارو ذخیره‌سازی شده است. با این حال، در مقایسه با سال گذشته، حدود ۴۰ درصد کاهش مشاهده می‌شود که این موضوع قابل توجه است.

در استان بوشهر، میزان کاهش به حدود ۷۸ درصد رسیده که جای نگرانی جدی دارد و یکی از دلایل اصلی آن، دیر آغاز شدن فرآیند تکثیر است. همچنین در سیستان و بلوچستان نیز تا این مقطع زمانی، حدود ۴۸ تا ۵۰ درصد کاهش نسبت به سال گذشته داشته‌ایم.

در بخش پست‌لارو نیز، با توجه به وضعیت سطح زیر کشت، مشکلاتی ایجاد شده است. در شرایط فعلی، با وجود چالش‌های پیش‌آمده، لازم است همه بخش‌های این صنعت دست به دست هم دهند تا بتوانیم این مشکلات را برطرف کنیم. در جلساتی که برگزار شد، برخی از همکاران بخش تکثیر با روحیه همکاری، از بخشی از سود خود صرف‌نظر کردند و حتی قیمتی را که اعلام کرده بودند، حدود ۲۰ درصد کاهش دادند که جا دارد از این اقدام ارزشمند قدردانی شود. امید است با این همراهی‌ها، صنعت امسال دوباره به مسیر طبیعی خود بازگردد و روند رو به رشد آن از سر گرفته شود.