احیای پرورش میگوی ببری سیاه در آسیا با چالش بازار مواجه است

بازگشت به پرورش میگوی ببری سیاه و دور شدن از گونه وانامی که مستعد ابتلا به بیماری ها و در پی داشتن هزینه های بیشتری برای پرورش آن است در آسیا در حال انجام است. اما این سوال مطرح است که آیا بازار، کشش تولید رو به افزایش اینگونه با قیمت بالاتر را دارد؟
یکی از موضوعات اصلی مورد بحث در افتتاحیه مجمع جهانی میگو که از 6 تا 8 سپتامبر در اوترخت هلند برگزار شد، احیای پایدار پرورش میگوی ببری سیاه در آسیا بود و اینکه آیا این گسترش مورد استقبال بازار قرار خواهد گرفت یا خیر.
به گفته Van der Pijl ، پرورش وانامی با افزایش رقابت، قیمت‌های فروش پایین‌تر و هزینه‌های تولید بالاتر، دشوار شده است. در این بخش تنها تولیدکنندگان بزرگی که قادر به سرمایه‌گذاری در فناوری‌ها و تجهیزات پیشرفته برای عملیات پرورشی خود هستند، می‌توانند باقی بمانند. برای سایرین که عمدتاً تولیدکنندگان گونه وانامی در مقیاس کوچک هستند، این کار دیگر مقرون به صرفه نخواهد بود.
او گفت: «یک راهبرد جایگزین برای ادامه امرار معاش این بخش بزرگ از پرورش دهندگان میگو می تواند این باشد که آنان شروع به پرورش میگوی ببری سیاه کنند»

Van der Pijl گفت که با توجه به دیدگاه کلی صنعت در مجمع جهانی میگو باور دارد که رشد پرورش میگوی ببری سیاه روندی کلیدی در صنعت میگو است. این حرکت نوین با توسعه ژنتیکی میگوهای عاری از بیماری و بهبود زیرساخت های مورد نیاز مانند مراکز تکثیر مولدین و تولید لارو در چین، هند، اندونزی و ویتنام پشتیبانی خواهد شد.
رابینز مک اینتاش، معاون ارشد Charoen Pokphand Foods (CPF) گفت که بسیاری از پرورش دهندگان آسیایی که با دست و پنجه نرم کردن با گونه وانامی امرار معاش میکنند، به لطف برنامه های پرورشی که توسط CPF و Moana Technologies انجام شده است، افزایش پرورش میگوی ببری سیاه را آغاز کرده اند. مک‌اینتاش میگوی ببری سیاه را «میگوی کشاورز فقیر» نامید، زیرا این گونه نسبتا سریع رشد می‌کند؛ همچنین از بیماری‌های کمتری نسبت به وانامی رنج می‌برد و در نتیجه هزینه‌های پرورش کمتری دارد.
مک اینتاش گفت که تولید جهانی میگوی ببری سیاه از 382000 تن در سال 2019 به 546000 تن در سال 2021 افزایش یافته است. در چین، جایی که CPF حدود 85 درصد از بازار پست لارو را به خود اختصاص داده است، تخمین زده می شود 180000 تن میگوی ببری سیاه تولید شود. او گفت که این مقدار 20 درصد نسبت به سال 2021 افزایش یافته است و احتمالاً از ویتنام به عنوان بزرگترین تولید کننده این گونه میگو در جهان پیشی خواهد گرفت.
در هند Vaishnavi Aquatech واردات مولد ببری سیاه را از Moana برای تولید در سال 2021 آغاز کرده است. Vaishnavi Aquatech شش کارخانه تولید پست لارو را در سراسر هند اداره می کند که مجموعا بیش از یک میلیارد پست لارو تولید کرده اند.
Vaishnavi Aquatech اخیراً با ساخت یک مرکز تکثیر مولدین معتبر توسعه یافته است، و به همین دلیل Willem van der Pijl معتقد است که این مرکز “مهم ترین عامل رشد تولید میگوی ببری سیاه هند” در سال‌های آینده خواهد بود. مولدین بالغ در Moana ایالت هاوایی ایالات متحده تولید می شوند و برای تولید مولدین نسل F1 استفاده خواهند شد.
Vaishnavi Aquatech امیدوار است در سال مالی 2026-2027 شاهد افزایش دو برابری سطح زیر کشت پرورش میگوی ببری سیاه هند به 130000 هکتار نسبت به میزان فعلی باشد و تولید اینگونه از 220000 تن در سال 2022-2023 به حدود 455000 تن در سال 2026-2027 برسد.
Van der Pijl گفت: «زمانی که او این اعداد را در سپتامبر گذشته در GSF ارائه کرد، حضار شوکه شدند. به گفته van der Pijl، بسیاری از پرورش دهندگان در گجرات، آندرا پرادش، اودیشا و بنگال غربی احتمالاً از وانامی به پرورش میگوی ببری سیاه روی می آورند، به ویژه آنهایی که با افزایش اخیر هزینه های عملیاتی تولید وانامی دست و پنجه نرم کرده اند.
اندونزی در حال حاضر دارای تولیدی متوسط و در حدود 50000 تن میگوی ببری سیاه در یک منطقه پرورشی به وسعت 300000 هکتار است و Bong Tiro ، یکی از مالکان تعدادی از مراکز تولید پست لارو نیز در حال کار بر روی طرحی برای آوردن میگوی ببری سیاه به مزارع کشاورزان محلی است. تیرو گفت که تولید میگوی ببری سیاه در اندونزی تنها در صورتی می تواند رشد کند که پست لاروهای بیشتری در دسترس کشاورزان محلی قرار گیرد. پس از چندین مرحله پرورش آزمایشی با استفاده از مولدین Moana’s genetics ، بونگ تیرو مراکز کوچک تکثیر مولدین خود را در چندین منطقه پرورشی کلیدی اندونزی ساخت تا نیاز پرورش دهندگان به لارو را از طریق مراکز تکثیر شرکت خود و سایر تاسیسات مشترک تامین کند.
با این حال، در سراسر آسیا، بازگشت به میگوی ببری سیاه به تمایل مشتریان برای پرداخت قیمت های بالاتر آن بستگی دارد. در چین، مصرف میگوی ببری سیاه مشکل بزرگی نیست زیرا اعتقاد بر این است که طعم و ظاهر بهتری دارد و بنابراین می تواند به عنوان یک محصول تازه درجه یک به فروش برسد. پیش از این ایالات متحده و اروپای شمالی همراه با ژاپن و خاورمیانه مقاصد اصلی میگوی ببری سیاه بودند، اما این بازارها ترجیح خود را به وانامی تغییر دادند زیرا حدود 15 سال پیش به گونه غالب میگو تبدیل شد. جف استرن، رئیس Censea، بزرگترین واردکننده و توزیع کننده میگوی ببری سیاه در ایالات متحده، در GSF گفت که برای تولیدکنندگان میگوی ببری سیاه آسیایی لازم است تا سهم بازار را در آن مناطق به وسیله این گونه به دست آورند تا بتوانند به فعالیت تولیدی خود ادامه دهند.
میگوی ببری سیاه هنوز در اروپا خریدار دارد اما بیشتر در بخش خدمات غذایی در شمال اروپا و از سوی چند خرده فروش ویژه در بلژیک و آلمان. فرانسه، جایی که OSO و Unima در صادرات میگوی ببر سیاه پرورش داده شده در ماداگاسکار موفق بوده اند، ممکن است بازار مناسبی برای هدف قرار گرفتن توسط صادرکنندگان آسیایی نباشد، چراکه ظرفیت مصرف این گونه در بازار فرانسه سالانه کمتر از 6000 تن می باشد.
اما در بخش خدمات غذایی خود آسیا، جایی که میگوی ببری سیاه برای مدت طولانی محبوب بوده است، هایکو لنک و روژیر اسپیلمن از Lenk Frozen Foods و Fisherman’s Choice در GSF هشدار دادند اگر تفاوت قیمت بین میگو ببری سیاه و وانامی از 1.00 دلار آمریکا (1.03 یورو) در هر کیلوگرم بیشتر شود، مصرف کنندگان به طور کلی دومی را انتخاب می کنند.
Van der Pijl گفت، حتی اگر تفاوت قیمت کمتر از 1.00 دلار در هر کیلوگرم باشد، ایالات متحده و اروپای شمالی قادر به جذب حجم بیش از 500000 تن نخواهند بود.
Van der Pijl گفت: در حالی که عنوان می شود که احتمالاً شاهد افزایش تولید میگوی ببری سیاه در هند و اندونزی خواهیم بود، اما در عین حال اگر تولیدکنندگان، شرکت های خوراک دام، واحدهای فرآوری و خریداران خارج از کشور با یکدیگر برای توسعه بازار همکاری نکنند، این رخداد ممکن است بسیار کوتاه مدت باشد. وی در پایان گفت: برای موفقیت آمیز بودن پروژه احیای میگوی ببری سیاه، ما نه تنها باید به ترکیب مناسب پرورش دهنده – سیستم – گونه نگاه کنیم، بلکه باید آن را در ترکیبی با شرایط بازار گسترش دهیم.